شته مومي كلم در سال 1317 اولين بار توسط افشار شرح داده شده است. اين شته در تمام مناطق كشور ديده شده و روي كلم، شلغم، تربچه و چليپائيان تغذيه مي كند.

شكل شناسي:

شته ماده بي بال به رنگ سبز تيره يا روشن و پوشيده از موم است. سر شته تيره و لكه اي تيره رنگ از سر تا روي شكم كشيده شده است. شاخك شش بندي، كرنيكول ها قهوه اي تيره و طول بند سوم شاخك دو برابر بند چهارم است. انتهاي بدن 5 يا 6 مو وجود دارد ماده هاي بالدار به رنگ سبز و پوشيده از موم، سر و سينه خاكستري تيره و لكه تيره از سر تا شكم كشيده شده است. كرنيكول ها قهوه اي و دم به رنگ سبز تيره است. طول بند سوم كمي از دوبرابر بند چهارم بلندتر است. شته به برگ، ساقه و گل هاي گياه ميزبان خسارت وارد كرده و محصول را كاهش مي دهد. قاشقي شدن برگ ها و پيچيدگي از علائم خسارت اين شته است. توليد عسلك ودر نتيجه جلب قارچ هاي فوماژين از ديگر علائم خسارت مي باشد.

 زيست شناسي:

در فصل پاييز شته هاي بالدار روي خاك و نزديك طوقه بوته كلم و گل كلم جمع شده و سپس افراد نر و ماده بوجود مي آيند. پس از جفتگيري حشره ماده 3 تا 4 تخم روي دمبرگ ها و يا سطح زيرين برگ هامي گذارد كه اين مرحله دياپوز و زمستانگذراني آفت است. در بهار تخم ها تفريخ شده و شته ماده موسس به صورت بكرزايي توليد مثل مي كند. هر شته ماده 80 تا 100 پوره مي زايد در فصل تابستان شته داراي چندين نسل است در شرايط مناسب تا 20 نسل در سال گزارش شده است. شته همچنين ناقل بيماري ويرسي در كلم مي باشد.

مبارزه با شته ها:

استفاده از نوارهاي رنگي زرد رنگ چسبناك توصيه مي شود مبارزه شيميايي بااستفاده از سموم سيستميك صورت مي گيرد كنترل بيولوژيك با استفاده از پارازيتوئيدها و شكارچي ها و همچنين قارچ هاي بيماريزا انجام شده و از اقدامات زراعي مي توان به از بين بردن علف هاي هرز ميزبان آفت اشاره نمود.

مبارزه بيولوژيك:

استفاده از سمپاش هاي الكترواستاتيك كه سم را به صورت سوپانسيون در مي آورد و به ذره سم بار الكتريكي مي دهد باعث آغشتگي كامل گياه به سم مي شود.